مرا عمری به دنبالت کشاندی-سرانجامم به خاکستر نشاندی

تابلوی نقاشیخط بسم اله

از پنجره رو به خیابان اتاقت-آنقدر که من خاطره دارم تو نداری

به مادرم گفتم دیگر تمام شد همیشه پیش ازآنکه فکر کنی اتفاق می افتد -فروغ فرخزاد

باری دل دراین برهوت دیگرگونه چشم اندازی می طلبد

به کسی عشق بورزید که جنم عاشقی داشته باشد

بندبند تنم با درد گره خورده وهر درد به ابد پیوسته تودر من جهنمی بی نقص ساخته ای

ای آنکه آنچنان دوستت داشتم که عشق آتش گرفت مرا دوست بدار

کباب قناری برآتش سوسن ویاس-روزگار غریبی ست نازنین

ماه چشمان تو و بغض گلویم چه تماشا دارد-لیلی هرشب من باش چه غوغا دارد